پنج شنبه, 28 ارديبهشت 1396 ساعت 10:10
خواندن 745 دفعه

نقش علمای شیعه در گسترش تشیع در هند: از حمله مغول تا پایان دوره صفویه

تاریخ تشیع در سرزمین های گوناگون، تاریخ مذهبی است که بدون استفاده از نیروی نظامی و تنها از طریق مهاجرت پیروانش و گفتگو و تبلیغ باورهای خود، بذر اندیشه های خویش را در میان مردمان آن سرزمین ها کاشته و در گذر روزگار و تداوم تکاپوهای مهاجران به تناسب ظرفیت های فرهنگی-تمدنی هر منطقه، این نهال نورس به درختی پربار بدل گشته و بخشی از فرهنگ بومی آن سرزمین گردیده است.
موضوع این کتاب که بررسی بخشی از تاریخ تشیع(از سده هفتم تا دوازدهم/ چهاردهم تا نوزدهم میلادی) در شبه قاره هند است، گزارشی پژوهشی از این تاریخ است که چگونه ایرانیان شیعی با مهاجرت های پی در پی و گسترده خود به این سرزمین، ضمن گسترش تشیع، به نقش آفرینی های گوناگون اجتماعی، سیاسی و فرهنگی در عرصه پهناور فرهنگ و تمدن شبه قاره هند پرداختند و ژرفای ظرفیت تعاملی فرهنگ ایران و تشیع را در سرزمینی دیگر آشکار ساختند.