یکشنبه, 05 مرداد 1399 ساعت 11:26
خواندن 29 دفعه

بررسی و نقد مناسبات ولایت و منتظران از دیدگاه تصوف گنابادی

نویسندگان: اسحاقيان درچه جواد و حيدري چراتي حجت

چکیده مقاله:
یکی از شاخه های تصوف در دوره اخیر، «گنابادی» ها هستند. این گروه که شاخه ای از «نعمت اللهیه» اند، در موضوعات اعتقادی دارای عقایدی ویژه هستند. از جمله این که در موضوع انتظار و چگونگی تحقق ولایت در دوران غیبت و نیز وظایف منتظران برای بهره مندی از این ولایت، دیدگاه های خاصی دارند، مانند طرح ادعای نوعی نیابت خاصه در امور معنوی و ولایی برای بزرگان خود به منظور هدایت مردم توسط ایشان در دوران غیبت، لزوم بیعت پیروان با قطب فرقه در جهت استکمال ایمانی و پذیرش اعمال مومنان، بهره برداری خاص از القاب و عناوین، مانند قطب، شیخ، اوتاد و ابدال که این کار به تدریج، اهمیت و جایگاه خود امام معصوم و نقش وساطت فیض و هدایتگری ایشان را تضعیف می کند، همچنین طرح مساله اجازه در دوران غیبت و رساندن امتداد این اجازات به امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) و نیز سرسلسله ولایی آن ها به امیرالمومنین (علیه السلام).
نتیجه تبیین این مناسبات آن است که از دیدگاه گنابادی ها، تحقق انتظار صحیح و هدایت در عصر غیبت، بر وجوب شناخت و معرفت اقطابی مبتنی است که از سلسله ائمه اجازه خاص دارند و دارای الهامات غیبی و قدرت خاص هدایت معنوی از سوی ائمه (علیه السلام) هستند.

 دریافت نسخه PDF این مقاله