شنبه, 23 بهمن 1395 ساعت 13:02

آیا زیارت امام حسین ـ علیه السلام ـ موجب بخشیده شدن گناهان كبیره می‌‌شود؟

پرسش:

در روایات آمده است كه زیارت امام حسین ـ علیه السلام ـ باعث بخشیدن گناهان گذشته و آینده می‌‌گردد، آیا تشّرف به آن بارگاه ملكوتی موجب بخشیده شدن گناهان كبیره هم می‌‌شود؟ در حالی كه اكثر گناهان كبیره عالما و عامدا است؟

 

پاسخ:

در پاسخ لازم است به نكاتی اشاره نماییم:

1. بدون تردید، زیارت امام حسین(علیه السلام) آثار و بركات فراوانِ دارد، كه یكی از آن ها این است كه سبب آمرزش گناه انسان می‌‌شود در این رابطه، اولا باید اشاره شود(به خاطر نكته ای كه در پرسش است) عملی را كه انسان بر خلاف دستور و یا قانون شرع و دین انجام می‌‌دهد، با علم و با اختیار(عمدی) و نه از روی انكار و عناد و تمسخر و سبك شمردن حكم خدا(كه این جرمش بسیار سنگین است و نوعی ارتداد شمرده خواهد شد) بلكه از روی غفلت و غلبه شهوت و جنبه های بشری و بی تقوایی، این را در اصطلاح گناه و معصیت می‌‌گویند وگرنه اگر كسی بدون علم و آگاهی از این كه فلان عمل گناه است و یا از روی غیر عمدی و به ناچار و بی اختیار كاری را بر خلاف شرع انجام دهد این گناه شمرده نمی شود و كیفر ندارد.

ثانیا: بر اساس روایات فراوان، كسی كه به زیارت امام حسین نایل می‌‌شود خداوند همه گناهان او را می‌‌آمرزد و او را مورد عفو خود قرار می‌‌دهد(البته تا جایی كه مربوط به حقوق الله است نه حقوق الناس) در این مورد به چند روایت اشاره می‌‌شود:

1. امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود: به درستی كه چون شخصی به قصد زیارت حسین ـ علیه السلام ـ از خانه اش خارج شود، در همان قدم اول گناهانش آمرزیده می‌‌شود، سپس پیوسته با هر قدم پاك و پیراسته می‌‌شود تا نزد قبر برسد.(1)

2. امام موسی كاظم ـ علیه السلام ـ فرمود: كمترین ثوابی كه نصیب زایر حسین ـ علیه السّلام ـ در كنار شط فرات می‌‌شود، در صورتی كه با معرفت به حق و حرمت و ولایت او همراه باشد، این است كه گناهان گذشته و آینده اش آمرزیده می‌‌شود.(2)

3. امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود: كسی كه با آب فرات غسل نماید، و قبر امام حسین را زیارت كند مانند روزی كه از مادر متولد شده از گناه پاك می‌‌شود. گرچه در میان گناهان او گناه كبیره نیز باشد.(3)

4. و در روایتی دیگر نیز فرمود: كسی كه امام حسین ـ علیه السلام ـ را با معرفت زیارت كند و برای خدا و زمرة آخرت (نه برای سمعه و ریا كاری و مانند آن) به خدا سوگند گناهان گذشته و آینده آن آمرزیده می‌‌شود.(4)

برخی از بزرگان در ذیل یكی از روایات می‌‌گوید: اینكه در روایات از آمرزش گناهان به بركت زیارت امام حسین‌ـ علیه السلام سخن گفته شده است، شامل همه گناهان كبیره و صغیره می‌‌شود، و دلیل ندارد كه این مساله تنها مربوط به گناهان صغیره باشد.(5) بنابراین، برابر روایت فروان در این مساله كه زیارت امام حسین ـ علیه السلام ـ سبب آمرزش همه گناهان حتی گناه كبیره می‌‌شود تردیدی نخواهد بود.

2. نكته دوم كه بسیار مهم و اساسی است و باید به طور خلاصه مطرح شود این است كه درباره عظمت و آثار وجودی و بركات معنوی و همه شؤون وجودی امام حسین‌ـ علیه‌السلام‌ـ ، كه كمترین آن این است، كه گناه انسان با زیارت او بخشیده می‌‌شود. هیچ تردید نمی تواند راه پیدا كند. اما متاسفانه، یكی از مظلومیت های امام حسین ـ علیه السلام ـ این است كه خوب، و آن گونه كه شایسته است شناخته نشده است، امّا متأسفانه امروز از امام حسین‌ـ علیه‌السلام‌ـ و مظلومیت‌های او،‌كارخانه شفاعت سازی ساخته است. بسیاری از كسانی كه در طول سال هیچ‌گونه پای بندی شریعت الهی ندارند، از نماز و روزه بی‌اطلاعند، در دهه‌ای محرم سر دسته‌ای عزاداران است. تا به نصف شب سینه زده نماز شب را تعطیل می‌كنند،‌با اینگونه انسان‌ها معلوم نیست كه امام حسین(علیه السلام) چگونه رفتار كند. اگر زیارت و گریه بر آنحضرت موجب كفّاره گناهان می‌گردد، در صورتی است كه سهواً یا عمداً گناه كبیره را انجام داده،‌ بعد از آنكه متوجه شد، باید ترك كند، نه اینكه همیشه آن گونه باشد، و بعد به زیارت امام حسین(علیه السلام) مشرف شود. لذا از حقایق انكار ناپذیر آثار زیارت او و گریه برای او احیانا برخی از مردم عوام برداشت نادرستی می‌‌كنند. علاوه بر آن چه گفته شد ساختار قوانین الهی بر آمرزش و پالایش انسان هاست و گشودن باب توبه و استغفار و ریزش گناهان به بهانه های گوناگون مؤید این گفتار است.

 

پی نوشت ها:

1. شیخ صدوق، كامل زیارات، (منتخب با ترجمه)، ص 294، تصحیح، امینی، عبدالحسین، نشر میقات، چاپ اول، تهران، 1365 ش.

2. همان، ص 296.

3. اصفهانی، محمد حسن، نور العین فی المشی الی زیارت الحسین، ص157 باب175،ح11، نشر مكتبه الصدوق، تهران، 1363ش.

4. همان، ص 158، ح15.

5. همان، ص 155.